TGA & ask
Van routinevlucht naar
nationale operatie
Wat begon als een routinevlucht voor de Flight Training Organisation (FTO) van het CRV op het Artillerie Schietkamp (ASK) in 't Harde, veranderde in een fractie van een seconde in een grootschalige nationale operatie. Aron, die als medewerker van TGA werkzaam is als Flight Instructor binnen de FTO, maakte van dichtbij mee hoe cruciaal de juiste inzet van onbemande systemen is bij het ondersteunen van civiele hulpdiensten.
Tijdens een currentie vlucht met de RQ-20 Puma merkte de FTO-instructeur samen met een oud-leerling (militair van 12 D-Cie) een explosie op, die ze op basis van de kracht en de 50 meter hoge rookpluim al snel konden herleiden naar de ‘springput’, 1,5 kilometer bij hen vandaan. Een snelle analyse van de beelden wees op een gevaarlijke situatie die direct vroeg om actie. Door de explosie ontstonden er een achttal kleine brandhaarden die zich door de droogte en harde wind razendsnel uitbreidden. De eerste handeling was het direct inlichten van Bureau Veiligheid van het ASK met een duidelijke boodschap: "Alarmeer de brandweer en stuur niet één persoon voor een verkenning, maar ruk direct met het volledige korps uit."
Voor Aron en militair van 12 D-Cie was het meteen duidelijk dat zij konden bijdragen. De uitdaging lag in het tastbaar maken van hun meerwaarde. De brandweer was aanvankelijk terughoudend en vertrouwde op hun eigen drones en middelen. De crew wist hen echter te overtuigen dat hun systemen langer en beter zicht boden, robuuster waren en naadloos konden schakelen tussen slecht bereikbare locaties. Door de nauwe samenwerking met het inmiddels ook betrokken Drone Ondersteuning Team (DOT) van 107 ASBAT en collega’s van de FTO, fungeerde het vlieg–duo als de cruciale ogen in de lucht voor de brandweerleiding. Hoewel de drones zelf niet konden blussen, was hun waarde onmisbaar: zij dirigeerden vier Chinook- en één Cougar-helikopter met ‘Bambi-Buckets’ naar de meest kritieke en moeilijk bereikbare brandhaarden. Deze helikopters droegen bij elke vlucht tussen de 6.000 en 10.000 liter water uit en konden dankzij de vergaarde luchtbeelden uiterst precies worden ingezet.
"Het voelde als een uitdaging om het vertrouwen te winnen, maar toen de samenwerking eenmaal stond, verliep alles naadloos," blikt Aron terug. Dankzij de verbinding die werd gelegd tussen de militaire en civiele wereld, kon er effectief worden gestuurd in een chaotisch luchtruim met vijf helikopters en een observatievliegtuig. De gehele operatie duurde 28 uur, waarbij Aron 18 uur op de locatie was en zelf 13 uur aan het vliegen is geweest om het overzicht en de nodige regie te behouden.
Een gezamenlijke krachtsinspanning om te voorkomen dat het vuur buiten het oefenterrein zou overslaan naar de omliggende natuurgebieden. De schade? Enorm. Maar gelukkig hebben alle betrokkenen erger kunnen voorkomen. De echte waarde van deze inzet zat niet in de techniek van de drones, maar in de manier waarop civiel en militair in de chaos op elkaar konden bouwen. In het begin nog twee verschillende werelden; aan het einde zij aan zij.
